[ P a n N ]'s profilem i n d z o u l *PhotosBlogLists Tools Help

[ P a n N ]

m i n d z o u l *

' เ ว ล า ที่ ไ ม่ มี จิ ง . . . กั บ . . . สิ่ ง ที่ ไ ม่ มี ท า ง '

May 11

n o . . f u t u r e

 
เหี้ยเอ๊ยยยย  กุทามอารายของกุว่ะ
ไม่ไปเรียนจนเวลาเรียนไม่พอ
ไอ่ สัดดดด ทามไม่กุเหี้ยแบบนี้ว่ะ
แค่ไปเรียนแค่นี้ กุยังทามไม่ได้
แร้วต่อไป จะไปทามอารายกิน
อายุจะยี่สิบแร้ว โตเปนควายแร้ว
ยังทำตัวไร้สาระอยุได้
ต่อไปจะทำยังไง ถ้าโดนไทล์ ขึ้นมาจะทำยังไง
พ่อแม่จะเสียใจแค่ไหน
เค้าส่งมาเรียน แต่กุเสือกไม่เรียน
ทำห่าไรอยุไม่รุ
เอาแต่เที่ยว เล่น ไปวันๆ
ไม่ได้คิดห่าไรเรยยย
วันๆ นอน แดก ดูหนัง เล่นไพ่
ชีวิตเมิงมีอะไรให้ทำตั้งเยอะแยะ
เมิงทามได้แค่นี้หรอ
ถ้าเมิงยังเปนยังงี้อีกต่อไป
เมิงก็ไปลาออก แร้วอยุบ้านเฉยๆ เหอะ
ปัญญาอ่อน กุเตือนแต่คนอื่น
สุดท้ายตัวเองเปนเอง
เปนไงหล่ะ ชีวิตล้มเหลว
ถ้าตัวเองยังทามไม่ได้ ก็อย่าคิดไปห่วงไปเตือนคนอื่นเรย
กุไม่โทดอาจาน ไม่โทดใครทั้งนั้น
เพราะมันเปนความผิดของกุคนเดียว
กุทามตัวเอง กุไมมีสิดจะโทดใครทั้งนั้น
ถ้าเค้าใจดีให้สอบก็ดีไป แต่ถ้าไม่ได้
ก็ทามไรไม่ได้
เพราะโอกาสไม่ได้มีให้เราเสมอหรอก
คนเรา ไม่เหนโรงศพ ไม่หลั่งน้ำตาหรอก
วันนี้นะ พอรุว่าไม่มีสิดสอบ
กุโครตอยากเรียนเรย กุนั่งเรียนแบบตั้งใจด้วย
กุไม่เข้าใจว่าทามไมกุไม่ตั้งใจเรียนตั้งแต่แรก
กุมัวทามไรอยุ
กุเอาแต่นอน ตื่นสายยยย ไม่ไปเรียน
นอนนนนน อยุนั้นแหละ เมิงลาออกไปนอนอยุบ้านไป๊
มันจาอารัยกันนักกันหนา
กะอีแคตื่นขี้นมาแร้วไปเรียน
รุว่าตื่นสายแร้วทามไมไม่รีบนอน
ห่วงแต่สนุก ห่วงแต่เล่น
หน้าที่ตัวเองมีทามไมไม่รุจักรับผิดชอบ
โตแต่ตัว สมองหยุดพัฒนาแร้วหรือไง
เมื่อไหร่จะคิดเองได้
เมื่อไรจะรุหน้าที่ตัวเอง
เมื่อไรจะเลิกทามตัวงี่เง่าอย่างนี้ซักที
มัวแต่คิดเรื่องไม่เปนเรื่อง
คิดแต่เรื่องงี่เง่า ไร้สาระ ปัญญาอ่อน
ความรักห่า ไร ไม่รุ
ครวยยย เอ๊ยยย
เปนไงหล่ะ เขาทามให้เมิงมีสิดสอบได้ไหมหล่ะ
คนที่มึงบูชา คนที่เมิงเทิดทูนเค้านักหนา
คนที่เมิงทามทุกอย่างเพื่อเค้า
แร้วเค้าเห็นอะไรไหม
เค้าก็ไม่เหนค่าของกุอยุดี
แค่คุยเค้ายังไม่อยากคุย
มองหน้ายังไม่มองเรย
แร้วทามไมต้องไปแคร์ความรุสึกเค้าด้วย
เรื่องที่เมิงควรจะสนใจ ควรจะเครียด
เมิงกลับไม่สนใจ
เลิกเหอะ อิเรื่องพวกนั้นอ่ะ
ถ้ามึงยังฝืนต่อไป ก็มีแต่จะจมลงเหว
หน้าที่คือ..เรียนหนังสือ
ถ้ามัวแต่คิดเรื่องอืน มันจะเปนอันเรียนไหม
คิดไปก็ไม่ได้ไรขึ้นมา
เพราะมันเปนเรื่องที่เปนไปไม่ได้อยุแร้ว
อยุเฉยๆ กับเพื่อน โดยที่ไม่รักใคร ไม่ได้รึไง
ทามยังงี้มาปีนึงแร้ว มีไรเกิดขึ้นไหม
กุก็ยังไร้ค่าเหมือนเดิม
ถ้ากุยังทามต่อไปนะ
กุก็งคงเปนอิโง่ที่ไร้ค่าเหมือนเดิมแหละ
หยุดเหอะ...
พอได้แล้วแหละ
กุไม่ได้โทดมันนะ มันไม่ได้ผิดเลยซักนิด
เค้าก็ใช้ชีวิตปกติของเค้า
กุต่างหากที่เข้าไปยุ่งกับชีวิตมันเอง
สร้างความวุ่นวายให้ชีวิตเค้า
ถ้าไม่มีกุ เขาคงมีความสุกกว่านี้
กุขอโทดละกันกับสิ่งที่กุทามไว้
กุคงจะหยุดแร้วแหละ
กุทามอารายหลายอย่างพร้อมกันไม่ได้
กุขอตั้งใจเรียน...
กุขอสันยากับตัวเองว่ากุจะพยายามตั้งใจเรียน
จาทามให้ดีที่สุดเท่าที่กุทามได้
กุเคยเรียนเก่งมาก
แร้วทามไมชีวิตกุถึงตกต่ำ ขนาดนี้
กุไม่เชื่อหรอกว่ากุโง่ลง
แต่มันเปนเพราะกุขี้เกียจเองต่างหาก
ถ้ากุขยันขึ้น แร้วรุจักหน้าที่ของตัวเองมากขึ้น
ถ้ากุรุจักคิดก่อนทำ
อารายๆ มานคงจะดีกว่านี้(คิดว่านะ)
 
เมื่อกี้เพื่อนกุโทมา ระบายปัญหาของมันให้กุฟัง
มันก็มีปัญหาของมันมากพออยุแร้ว
กุเล่าเรื่องของกุบ้าง
กุโดนมันด่า แร้วกุก็รุสึกผิดมาก
เหมือนกุทามลายความหวังดีของมันอ่ะ
มันบอกกุตลอดว่าให้ เข้าเรียน
แต่กุก็ไม่ทาม
มันบอกกุทุกครั้ง ที่คุยกัน
ถามกุตลอดว่าไปเรียนไหม
กุก็รุสึกผิดเวลามันถาม แต่กุก็ไม่แก้ไขตัวเองสักที
ปัญหามันก็เยอะแยะมากมายอยุแร้ว
กุยังจะสร้างเรื่องไม่สบายใจให้มึงอีก
กุขอโทด กุผิดไปแร้ว T-T
เมิงให้กุสัญญากุก็จะสัญญา
กุจะไปเรียนทุกครั้ง กุจะไม่โดด
ไม่ว่ากุตื่นสายแค่ไหน กุก็จะไปเรียน
ไม่ใช่เพื่อใคร แต่เพื่อตัวกุเอง
แล้วก็เรื่องของกุที่กุไม่ได้เล่าให้มึงฟัง
กุขอโทด จิงๆ กุไม่กล้าบอก
กุรุว่ามึงรุ แต่ไม่อยากจะพูดถึงมัน
กุรุสึกผิดว่ะ ที่เมิงเล่าเรื่องของมึงทุกเรื่องให้กุฟัง
แต่กุกลับไม่ได้เล่าอะไรให้มึงฟังเรย
เมิงเห็นกุไม่เล่า แต่เมิงก็ไม่ได้พูดถึงมานเลย
จนวันนี้ที่เมิงพูดเรื่องนี้ขึ้นมา
มันเหมือนมึง สั่งลาอ่ะ
เหมือนเมิงต้องการพูดเรื่องที่เมิงคาใจทั้งหมด
เมิงอย่าทามแบบนี้ดิ
กุสัญญากับเมิงแร้วเรื่องไปเรียน
แต่เมิงต้องสัญญากับกุด้วยนะว่าเมิงจะกลับมา
กลับมาคุยกับกุ สัญญากับกุนะ
 
จากนี้ไปกุจะเปนคนใหม่
กุไม่รุนะว่ากุจะดีแต่ปากหรือป่าว
แต่กุจาพยายามทาม
อารายที่พลาดไปแร้ว แก้ไขไม่ได้
ก็ปล่อยมานไป ทามอนาคตให้ดีก็พอ
อนาคตกุก็คงจะไม่สวยงสมเลิศเลอนักหรอก
แต่กุจะพยายามทามมันให้ดีที่สุด
เพื่อตัวกุเอง...
 
 
 
--------------------------------------------------------------------
 
 
 
 
 
 
 
March 27

โ ง่ o r ฉ ล า ด ???

 

ความรู้ คือ สิ่งที่เรารับรู้เรียนรู้ จากสิ่งต่างๆ ไม่ได้จำกัด อยู่แค่ในตำรา
ในห้องเรียน หรือในคลาสปริญญา
เราเรียนรู้การใช้ชีวิตจากที่บ้านเป็นจุดแรก ครอบครัวสอน
เราเรียนรู้ต่อมายังสังคม โรงเรียน จะสอนเป็นลำดับขั้นไป
เราเรียนรู้ได้ตลอดเวลา มีสิ่งที่ยังไม่รู้ อีกมากมาย
ไม่มีใครรู้อะไร ไปทั้งหมด
ต่างคนจะมีความรู้ที่แตกต่างกันไป ขึ้นอยู่กับปัจจัยการเรียนรู้ ก็ คือ
พื้นฐานการใช้ชีวิต การดำรงค์ชีวิตอยู่ สภาวะแวดล้อม
ซึ่งทั้งหมดมีส่วนในการทำให้เกิดความรู้ขึ้น กับคนๆนั้น

ความรู้ ไม่ได้จำกัด ว่าสิ่งไหน ดีหรือไม่ดี เพราะเป็นเพียงการทำให้เรารู้เท่านั้น
ดังนั้นความรู้หรือไม่รู้ เป็นเรื่องของสิ่งที่รับรู้

แต่ว่า ความโง่กับฉลาดนั้น เป็นเรื่องของการนำเอาสิ่งที่รู้มาใช้ประโยชน์
เป็นเรื่องของความคิดที่คัดกรองเอาสิ่งที่มีอยู่มาใช้งาน

แล้วก็จะมีปัจจัยภายนอกเข้ามาประกอบอีก เป็นเรื่องของการตัดสิน
ความโง่ความฉลาด ที่ในบางครั้งสังคมก็ทึกทักเอาว่าเป็นเช่นนั้น เช่นนี้
เช่น การวัดผลการเรียนด้วยเกรดและผลการเรียน มันอาจจะเป็นมาตรฐานที่ใช้งานง่าย

แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะวัดได้เสมอไปว่าคนๆนั้น โง่ !!!

เป็นเพียงสิ่งที่สังคมกำหนด

คนเราทุกคน มีความโง่และความฉลาดไม่เหมือนกัน
จุดเริ่มมาจากความรู้ที่ไม่เหมือนกัน
ทำให้ นำเอาสิ่งที่รู้มาใช้ไม่เหมือนกัน
ซึ่งอันที่จริงการจะตัดสินว่า รู้สิ่งไหนโง่ หรือ รูุ้้สิ่งไหนฉลาด
ย่อมไม่สามารถทำได้


ชาวนาฉลาดในการปลูกข้าวมากกว่านักวิชาการ
นักการเมืองฉลาดในการเล่นการเมืองกว่าชาวบ้าน
นักฟุตบอลฉลาดในการเล่นฟุตบอลกว่านักกอล์ฟ
ฯลฯ

คุณจะเอาอะไรมาวัด !!!

____________________________________________________

 * หึๆ สาระป่ะหล่ะ เพราะฉะนั้น กุไม่โง่ เพราะเกรดวัดอารายไม่ได้ =)

กุก็ช่างหาอารายมา ปลอบใจตัวเองเนอะ...

ช่างแมร่ง ไถไปวันๆ ละกัน กุคงไม่โง่ไปซะทุกเรื่องหรอก (รึป่าว)

โง่ยังดีกว่าพวก ความรู้ท่วมหัวเอาตัวไม่รอด ล่ะกัน

ถ้าเปงงั้นกุยอมโง่ แร้วเอาตัวรอด มีงานทาม มีเงินใช้ดีกว่า

ห้า ห้า +  อาร๊ายยยยยย ของกุว่ะ  *

__________________________________________________

March 16

------------------------

 


ใกล้จาเปิดเรียนซัมเมอร์แร้ว

กุยังไม่รุเรยว่ากุจาลงเรียนวิชาไร

แต่กุต้องเรียน เพราะกุไม่อยากอยุบ้าน 55+ (โคตรเลว)

จากการคาดเดา ฟิสิก เอฟ ชัว กุก็คงต้องเรียนฟิสิกส์ช่ายม่ะ

แต่กุไม่อยากเรียนง่า ไม่มีคนสอนกุอ่า สาดดดด

ไกด์แมร่งก็ไม่อยุ แร้วใครจาสอนกุ

แร้วเวกเตอร์อีก คงไม่เอฟหลอกม้างงงงงงง...

หึๆ ปลอบใจตัวเอง

ช่างแมร่ง อารายจาเกิดก็ต้องเกิด

มานเปนสิ่งที่กุก่อขึ้นมาเอง กุก็ต้องยอมรับในสิ่งทีกุทาม

แต่ จาว่า รอดแร้วววววววววว!!!!!

ดีใจจบแทบน้ำตาไหลพรากกก

แบบว่า กลัว เอฟ ชิบหาย แมร่งมีแต่คนไซโคลกุ สาดดดดด

เครียดแทบตาย แต่สุดท้าย ก็ไม่เอฟ

แต่อีสองวิชาที่เหลือเนี่ย อาการหนัก

T______________T

 


 
----  
Photo 1 of 42
More albums (1)

Windows Media Player